Techniek = Doen = Leren = Studeren

Lange tijd dachten veel mensen bij het horen van het woord techniek aan vuile overalls, aan smerige handen, aan troosteloze fabriekshallen vol lawaaierige machines, aan dom, zwaar werk dat bovendien slecht betaald werd. Dat negatieve imago heeft er decennia voor gezorgd dat veel ouders hun kinderen liever niet meer naar een technische opleiding zagen gaan. Zelfs niet als hun kind een uitgesproken DOE-kind bleek te zijn. Met alle gevolgen van dien: Veel kinderen ongelukkig, de maatschappij steeds meer uit balans door het groeiende gebrek aan vaklui en talloze bedrijven die op zoek naar goed geschoolde technici in het buitenland terecht kwamen omdat men in eigen land de neus ophaalde voor het inmiddels al lang niet meer ‘zware, smerige, slechtbetaalde werk’.

Mede door organisaties als Techniek=Troef lijkt er een kentering op gang te zijn gekomen en krijgt het woord techniek weer de positieve lading die het verdient. Wie de laatste jaren de ontwikkelingen in de techniek gadeslaat kan niet anders dan toegeven dat het knap werk is wat daar ontwikkeld wordt. De ene innovatie volgt de andere op en een goede techneut kan rekenen op een goed salaris.

Ook het steeds meer competentiegerichte onderwijs draagt hier in hoge mate aan bij. Er wordt weer gekeken naar de interesse van het kind, naar zijn werkelijke mogelijkheden. De aandacht voor techniek is hierdoor de laatste jaren in de lift gekomen. En terecht!

DOEN wil helemaal niet zeggen dat de hersens niet gebruikt hoeven te worden. Juist niet!

In Noordoost-Brabant is Techniek=Troef al jaren bezig om techniek weer op een positieve manier onder de aandacht van de jeugd te brengen. Manifestaties als ThemaTech (in de bieb) en ‘Maak ’t Samen’ (bedrijfsbezoeken) blijken erg succesvol. Door dit soort evenementen komen kinderen spelenderwijs in aanraking met techniek, waardoor ze op latere leeftijd wellicht een meer gerichte keuze kunnen maken voor een opleiding waarin techniek centraal staat. Wie is er niet bij gebaat?…

Hans van der Wijst